Mazagon

Tijdens de rit naar Mazagon nog door/langs El Rocio gereden, dat zag er maf uit zeg. Leek veel op een dorpje uit een western. Alle straten van zand en het paard is hier nog een belangrijk vervoermiddel.

Na Jules op de camping gestald te hebben hebben we Mazagon verkend en kwamen allebei tot de ontdekking dat we het daar wel een poosje konden uithouden. Op de camping stikte het echter van de vliegen en muggen en besluiten we om definitief een huisje te gaan huren voor 2 weken. Na enig zoekwerk en bezoekjes en rondritten met makelaars besluiten we toch ook zelf eens wat te gaan bellen. We zoeken namelijk een huisje dichtbij of liefst aan het strand en die hebben die makelaars niet. Aan de soort van boulevard staat regelmatig "se alquila" met een telefoonnummer, dus dat hebben we maar gedaan. Kost wat tijd en moeite maar uiteindelijk gevonden wat we zochten. Uitzicht van een groot balkon cq terras op zee, rechtstreeks toegang tot het strand, ruim 100 m2 huis met grote moderne keuken en 4 slaapkamers, wasmachine. Goh, wat een luxe voor een kampeerder!

We hebben het hier gemakkelijk volgehouden, de 2 weken zijn voorbij gevlogen en met pijn en moeite afscheid moeten nemen van het mooie strand, de prachtige zonsondergangen en het heerlijke huis (die witte in het midden). Ik geloof dat ik bijna iedere avond gekookt heb, voornamelijk vis en schelpdieren en andere vage zeeachtige wezens.