De tweede etappe wil ik in Almagro zien te komen en daar een overnachtingsplek in een hospederia zien te bemachtigen, moet de moeite waard zijn aldus de Lonely Planet. Er zijn hel weinig campings in deze streek. Onderweg voert de weg me door een prachtig gebied met veel bomen, rotsen, kliffen en bergen, prachtige panorama´s, in de richting van Ciudad Real. Daar heb ik mijn lunch gepland en wil ik een paar uurtjes investeren in email, blog en overige zaken waarbij het internet erg handig is. De plaatselijk VVV blijkt dit weekend niet open te zijn wegens omstandigheden en de enige plek die ik na veel zoeken en vragen weet te vinden is aan het verbouwen. Soms zit het mee, soms zit het tegen. Gelukkig is Almagro niet zo ver weg (23 km).
In Almagro aangekomen zoek ik een parkeerplaats voor Jules aangezien ik volgens mij het oude stadje in zal moeten lopen om de hospederia te vinden. Bij een groot klooster aangekomen vind ik een plekkie en maak een foto met Jules er uiteraard ook weer op. Tot mijn grote verbazing blijk je in het klooster te kunnen slapen (H-bordje), en mijn klompen breken echt als er hospederia op de gevel staat. Ik had een klein pensionnetje verwacht, geen hotel zo groot als dit. Ik waag binnen toch een blik, het is er mooi maar zo gigantisch groot. Enorme eetzalen, vast ook slaapzalen (yek!). Als er ook nog eens een paar touringcars stoppen en deze leegstromen besluit ik mijn plannen te wijzigen. Hoever is het ook al weer naar Ruidera?
Ruidera is nog maar zo´n 100 km verderop en op deze camping ben ik al geweest, erg mooi, met die meertjes enzo. De weg is goed en rijdt lekker door en bij de invallende schemering geniet ik enorm van het laatste stukkie langs de meertjes. Prachtig licht en fantastische herfstkleuren. Komt het toch helemaal goed vandaag, zeker aangezien het restaurant op de camping gewoon open blijkt te zijn. Karel de kat herkent me bovendien en zit binnen no time op schoot. Hij is wat dikker geworden, heeft ook een goede zomer achter de rug zo te zien ...
In Almagro aangekomen zoek ik een parkeerplaats voor Jules aangezien ik volgens mij het oude stadje in zal moeten lopen om de hospederia te vinden. Bij een groot klooster aangekomen vind ik een plekkie en maak een foto met Jules er uiteraard ook weer op. Tot mijn grote verbazing blijk je in het klooster te kunnen slapen (H-bordje), en mijn klompen breken echt als er hospederia op de gevel staat. Ik had een klein pensionnetje verwacht, geen hotel zo groot als dit. Ik waag binnen toch een blik, het is er mooi maar zo gigantisch groot. Enorme eetzalen, vast ook slaapzalen (yek!). Als er ook nog eens een paar touringcars stoppen en deze leegstromen besluit ik mijn plannen te wijzigen. Hoever is het ook al weer naar Ruidera?
Ruidera is nog maar zo´n 100 km verderop en op deze camping ben ik al geweest, erg mooi, met die meertjes enzo. De weg is goed en rijdt lekker door en bij de invallende schemering geniet ik enorm van het laatste stukkie langs de meertjes. Prachtig licht en fantastische herfstkleuren. Komt het toch helemaal goed vandaag, zeker aangezien het restaurant op de camping gewoon open blijkt te zijn. Karel de kat herkent me bovendien en zit binnen no time op schoot. Hij is wat dikker geworden, heeft ook een goede zomer achter de rug zo te zien ...
2 opmerkingen:
Mooie vent, die karel!
Karel was een echte topper, maar ik moet toegeven dat de 2 kleintjes in Cazorla toch nog steeds mijn voorkeur hebben.
Een reactie posten